शौर्य क्या है?

Dialogue: Shaurya kya hai?
Movie: Shaurya
Voice: Shah Rukh Khaan

———————————————————————-

शौर्य क्या है?

थरथराती इस धरती को रौन्गती फौजीयो कि एक पलटन का शोर..
या सेह्मे से आसमान को चीरता हुआ बंदूको कि सलामी का शोर..

शौर्य क्या है?
हरी वर्दी पे चमकते हुए चंद पीतल के सितारे..
या सरहद का नाम देकर अनदेखी कूच लकीरो कि नुमाइश..

शौर्य क्या है?
दूर उडते खामोश परिंदे को गोलीयो से भून देने का एहसास..
या शोलो कि बरसात से पलभर मे एक शहर को शमशान बना देने का एहसास..

शौर्य, बेह्ती बियास मे किसी के गर्म खून का होले से सुर्ख हो जाना..
या अनजानी किसी जन्नत के फिराक मे पल पल का दोजक बनते जाना..
बारुदो से धुंदलाये इस आसमान मे शौर्य क्या है?
वादियो मे गुंजते किसी गाव के मातम मे शौर्य क्या है?

शौर्य, शायद एक हौसला, शायद एक हिम्मत.. हमारे बहोत अंदर..
मजहब के बनाये दायरे तोडकर किसी का हाथ ठाम लेने कि हिम्मत..!
गोलीयो के बेतहाशा शोर को अपने खामोशी से चुनौती दे पाने कि हिम्मत..!
मरती-मारती इस दुनिया मे निहत्ते डटे रेहने कि हिम्मत..!

शौर्य, आने वाले कल कि खातिर..
अपने हिस्से कि कायनात को आज बचा लेने कि हिम्मत..!

शौर्य क्या है?
——————————————————————————

Advertisements

अर्थ – Marathi Poem

‘Arth’

आता उमगतो तो तुझा अर्थ …
बाकी तुझं अस्तित्व अजूनही अंधारातच आहे ….

कारण …
कारण मीच अंधारात उभा आहे ….
कोणी म्हणते तू रूपवान आहेस, तुझ्यामध्ये तेज आहे…
कोणी म्हणते डोळ्यांच्या सगळ्या पेशींना तू सुखावतेस…
आणि लगेच कोणी म्हणते मनाच्या सगळ्या पेशींना पण …

पण मला तर तरीही सगळा अंधारच दिसतो …
मग कोणी म्हणते अरे मन: चक्षुंनी बघ वगैरे…
तसं काहीसं मी करतो.. स्वतःला विसरून, भोळसट पणे…
पण सगळंच फुकट आणि व्यर्थ ….
आणि मग उमगतो तो तुझा अर्थ …

कधी वाटतं तू ना मध्यभागी आहेस वर्तुळाच्या….
आणि परीघावर माझ्यातलेच अनेक मी उभे आहेत …
वयाच्या प्रत्येक टप्प्यावरचे अनेक मी …
काही सरळ काही वाकडे …
त्यांचे सगळे श्वासांचे लगाम हातात धरून नुसते फिरवत आहेस तू …
त्यातला एखादा येतोही तुझ्यापाशी …
उपभोगाची याचना करत तर कधी लालसा करत …
तरी त्याला तुझं शरीरच दिसत नाही …
आणि स्पर्शाची जाणीव देखील होत नाही …
आणि नंतर स्वतःची पण नाही …
मग लक्षात येत … कळून चुकतं…
काय स्वार्थ अन काय परार्थ….
आणि मग उमगतो तुझा अर्थ ….

मग अचानक संतापते मन कधी कधी फार कमी वेळा …
आमचे असे लगाम धरून आम्हाला चक्राकार फिरवणारी तू कोण ?
मग लगेच लक्षात येतं ….
मग त्याशिवाय आम्ही कोण …?
आणि मग पर्यायाने मी कोण …?
ठीकाय… नसेल माझ्याकडे उत्तर ह्याचे..  ह्या ठरलेल्या सोप्या प्रश्नाचे…
पण तरीपण अधिकार काय तुला तो लगाम धरण्याचा ….
मला गुलाम बनवण्याचा …
पण सरतेशेवटी चीड येतच नाही ….
कारण …
उलट  “एकटेपणाच्या स्वातंत्र्यावर ” , “भासमान  गुलामगिरीचा ” विजय समजावतो …
“गुलाम ” याचा अर्थ….
आणि मग उमगतो तो तुझा अर्थ ….

——————————————————————————————

All Rights Reserved © Shripad Deshpande

इतका सरळ पण नसतो गं प्रवास संवादांचा..

Itka Saral Pan Nasto Ga Pravas Sukhacha
————————————————————————-

इतका सरळ पण नसतो गं प्रवास संवादांचा…
शब्दच हवे असतात असे नाही, हवे नसतात असेही नाही …
नजरच हवी असते असे नाही, हवी नसते असेही नाही…
हवे असते ते काहीही हवे नसणे ह्याचे प्रत्यंतर… दोघांनाही…
हवा असतो एक मैत्र अनुभव…
दोघांच्या आपापल्या क्षणांशी दोघांच्या एकत्र क्षणांचा….
म्हणूनच म्हणतो मी,
इतकाही सरळ नसतो गं प्रवास संवादांचा…पण एक सांगू;
फार नाही, हवी असते एक इर्षा समजून घेण्याची,
शब्दांना अबोलतेने आणि अबोलतेला शब्दांनी…
उत्तरांच्या मधल्या प्रश्नांना आणि प्रश्नांमधल्या देखील प्रश्नांना…
आणि खरे तर प्रश्न उत्तरे हवीत कशाला, ह्याच प्रश्नाला!!!
पण जसा सरींचा एक निर्मळ सूर लावत मेघ बोलतो ना ह्या मातीशी…

जसा सहज होतो मृद्गंध त्या जीवन थेंबांचा…
तेवढाच सोपा असतो गं प्रवास संवादांचा…
————————————————————————-
All Rights Reserved. © Shripad Deshpande

मै और मेरी तनहाई

Movie: Silsila

मै और मेरी तनहाई अक्सर ये बातें करते है..
तुम होती तो कैसा होता
तुम ये केह्ती, तुम वो केह्ती
तुम इस बात पे हैरान होती, तुम उस बात पे कितनी हस्ती
तुम होती तो ऐसा होता, तुम होती तो वैसा होता
मै और मेरी तनहाई अक्सर ये बातें करते है

ये रात है या तेरी जुल्फ़े खुली हुई है
है चांदनी, या तुम्हारी नजरो से मेरी रातें धुली हुई है
ये चांद है या तुम्हारा कंगन, सितारे है या तुम्हारा आंचल
हवा का झोंका है, या तुम्हारे बदन कि खुशबू
ये पत्तियो कि है सरसराहट, कि तुमने चुपके से कुछ कहा है
ये सोचता हु मै कबसे गुमसुम,
जबकी मुझको भी ये खबर है कि तुम नही हो, कही नही हो
मगर ये दिल है कि केह रहा है तुम यही हो, यही कही हो

मजबूर ये हालत इधर भी है उधर भी
तनहाई कि एक रात इधर भी है उधर भी
केहने को बहोत कुछ है पार किससे कहे हम
कब तक युही खामोश रहे और सहे हम
दिल केहता है दुनिया कि हर एक रसम उठा दे
दीवार जो हम दोनो मै है आज गिरा दे
क्यू दिल मै सुलगते रहे, लोगो को बता दे,
हा हमको मोहाब्बत है, मोहाब्बत है, मोहाब्बत!
अब दिल मै यही बात इधर भी है उधर भी है..!

काय रे देवा – संदीप खरे

काय रे देवा

आता पुन्हा पाऊस येणार,
आकाश काळं निळ होणार
मग मातीला गंध सुटणार
मग मधेच वीज पडणार
मग तुझी आठवण येणार
काय रे देवा!

मग ती आठवण कोणाला दाखवता नाही येणार
मग मी ती लपवणार
मग लपवूनही ते कोणालातरी कळावस वाटणार
मग ते कोणीतरी ओळखणार
मग मित्र असतील तर रडणार
नातेवाईक असतील तर चिडणार
नस्तच कळलं तर बरं असं वाटणार
आणि या सगळ्याशी तुला काहीच घेणं देणं नसणार..

मग त्याच वेळी नेमका दूर रेडीओ चालू असणार
मग त्यात एखादं जुनं गाणं लागलेलं असणार
मग त्याला एस. डी. बर्मन ने चाल दिलेली असणार
मग ते साहिर ने लिहिलेलं असणार
मग ते लता ने गायलेलं असणार
मग तू हि आत्ता नेमकं हेच गाणं ऐकत असशील तर.. असा प्रश्न पडणार
मग उगाच छातीत काहीतरी हुरहुरणार
मग ना देणं ना घेणं फुकाचे कंदील लागणार
काय रे देवा..

मग खिडक्यांचे गज थंडगार होऊन जाणार
मग त्याला आकाशाची आसव लगडणार
मग खिडकीत बांधून ठेवलेल्या आपल्या पालथ्या मुठीवर ते टपटपणार
मग पाच फूट पाच इंच देह अपुरा वाटणार
मग उर फुटून जावसं वाटणार
छाताडातून हृदय काढून त्या शुभ्र धरांखाली धरावास वाटणार
मग सारंच कसं मुर्खासारख उत्कट उत्कट होत जाणार
पण तरीही श्वासांची लय फक्त कमी जास्त होत जाणार, बंद नाही पडणार
काय रे देवा!

पाऊस पडणार
मग हवा हिरवी होणार
मग पानापानात हिरवळ दाटणार
मग आपल्या मनाचं पिवळ पान मोडून हिरव्यात शिरू पाहणार
पण त्याला ते नाही जमणार
मग त्याला एकदम खरं काय ते कळणार
मग ते ओशाळणार.. मग पुन्हा शरीराशी परत येणार
सर्दी होऊ नये म्हणून देहाला वाफ घायला सांगणार
चहाच्या पाण्यासाठी फ्रिज मध्ये कुडमूडलेल आलं शोधणार
एस. डी. चं गाणं हि तोपर्यंत संपलेलं असणार
रेडीओ चा स्टॉक भरलेला असणार
मग तिच्या जागी ती असणार
मग माझ्या जागी मी असणार
कपातल वादळ गावाती चहाच्या चवीने पोटात निपचित झालेलं असणार

पाऊस गेल्या वर्षी हि पडला
पाऊस यंदा हि पडतो
पाऊस पुढच्या वर्षी हि पडणार!

काय रे देवा…!

नास्तिक – संदीप खरे

एक खराखुरा नास्तिक जेव्हा देवळाबाहेर थांबतो
तेव्हा खरं तर गाभाऱ्यातच भर पडत असते
कि कोणीतरी आपल्यापुरता सत्याशी का होईना
पण प्रामाणिकपणे चिकटून राहिल्याच्या पुण्यायीची

एक खराखुरा नास्तिक जेव्हा देवळाबाहेर थांबतो
तेव्हा होते निर्माण गरज
देवाने आपला आळस झटकून देवळाबाहेर येण्याची

एक खराखुरा नास्तिक जेव्हा देवळाबाहेर थांबतो
तेव्हा कोऱ्या नजरेने पाहत राहतो
सभोवतालच्या हालचाली, भाविकांच्या जत्रा..
कोणीतरी स्वतःचे ओझे स्वतःच्याच पायावर
सांभाळत असल्याचे समाधान लागते देवालाच

म्हणून तर एक खराखुरा नास्तिक जेव्हा देवळाबाहेर थांबतो
तेव्हा देवाला एक भक्त कमी मिळत असेल कदाचित
पण मिळते आकंठ समाधान एक सहकारी लाभल्याचे

देऊळ बंद झाल्यावर एक मस्त आळस देऊन
बाहेर तात्कळलेल्या नास्तिकाशी गप्पा मारता मारता
देव म्हणतो, ‘दर्शन देत जा अधून मधून..
तुमचा विश्वास नसेल आमच्यावर पण आमचा तर आहे ना!’

देवळाबाहेर थांबलेला एक खराखुरा नास्तिक
कंटाळलेल्या देवाला मोठ्या मिन्नतवारीने पाठवतो देवळात
तेव्हा कुठे अनंत वर्षे आपण घेऊ शकतो दर्शन
अस्तिकत्वाच्या भरजरी शालीत गुदमरलेल्या देवाचे!

Bollywood movie shayari

Movie name: Teri Meri Kahani

खुदा ने जब तुझे बनाया होगा..
एक सुरूर सा उसके दिल मै आया होगा..
सोच होगा क्या दुंगा तोह्फ़े मै तुझे..
तब जाके उसने मुझे बनाया होगा!

——————————————————-

Movie name: Ghajini

बस एक हा के इंतझार मै रात यु हि गुजर जाएगी..
अब तो बस उलझन है साथ मेरे नींद कहा आएगी..
सुबह कि किरण ना जाने कौनसा संदेश लाएगी..
रिमझिम गुनगुनाएगि या प्यास अधूरी रह जाएगी..!

——————————————————-

Movie name: Fanaa

पानी से प्यास ना बुझी ..
तो मैखाने कि तरफ चल निकला,
सोचा शिकायत करू तेरी खुदा से..
पर खुदा भी तेरा आशिक निकला!

हमसे दूर जाओगे कैसे..
दिल से हमे भुलाओगे कैसे..
हम वो खुशबू है जो सांसो मै बस्ती है..
खुद कि सांसो को रोक पाओगे कैसे..!

बेखुदी कि जिंदगी हम जिया नही करते..
यु किसीका जाम हम पिया नही करते..
उन से केह्दो मोहाब्बत का इंतझार आके खुद करे,
यु किसीका पिच्छा हम किया नही करते..!

——————————————————-

Movie name: Mohabbatein

कोई प्यार करे तो तुमसे करे..
तुम जैसे हो वैसे करे..
कोई तुम्हे बदलके प्यार करे..
तो वो प्यार नही, वो सौदा करे..
और साहिबा, प्यार मै सौदा नही होता!

——————————————————-

Movie name: Sarfarosh

फूल खिलते है बहारो का समा होता है..
ऐसे मौसम मै हि तो प्यार जवा होता है..
दिल कि बातो को होटो से नही केहते..
ये फसाना तो निगाहो से बया होता है!

——————————————————-

Movie name: Rang De Basanti

अब भी जिसका खून ना खौला
खून नही वो पानी है,
जो देश के काम ना आए..
वो बेकार जवानी है!

मिर्झा गालिब शायरी

Mirza Ghalib was a classical Urdu and Persian poet from the Mughal empire during the British colonial rule. Most notably, he wrote several gazals during his life, which have since been interpreted and sung in many different ways by different people. Ghalib, the last great poet of the Mughal Era, is considered to be one of the most popular and influential poets of the Urdu language. Below is a collection of a few of his best lines I came across on the internet.

Image

हम तो फना हो गये उसकी आखें देख कर गालिब.. ना जाने वो आईना कैसे देखते होगे..!

——————————————————–

हातो कि लकीरो पे मत जा ए गालिब..
नसीब तो उनके भी होते है जिनके हात नही होते..!

——————————————————–

एक दिन हमारे आसू हम से पूछ बैठे, हमे रोज रोज क्यु बुलाते हो..
हमने कहा हम याद तो उन्हे करते है तुम क्यु चले आते हो..?

——————————————————–

किसी फकीर के झोली मै जब मैने एक सिक्का डाला,
तब ये जाना के इस मेहन्गाई के जमाने मै दुआ आज भी कितनी सस्ती है..!

——————————————————–

तेरे हुस्न को पर्दे कि जरूरत नही गालिब..
कौन होश मै रहता है तुझे देखने के बाद..?

——————————————————–

जिंदगी उसकी जिसके मरने पे जमाना अफसोस करे गालिब..
यु तो हर कोई आता है दुनिया मै मरने के लिये..!

——————————————————–

उम्र भर हम यही गलती करते रहे..
धूल चेहरे पे थी और हम आईना साफ करते रहे..!

——————————————————–

कितनी फिक्र है कुदरत को मेरी तनहाई कि,
जागते रहते है सितारे मेरे लिये..!

——————————————————–

हमने मोहाब्बत के नशे मै आकर उसे खुदा बना डाला..
होश तब आया जब उसने कहा के खुदा किसी एक का नही होता..!

——————————————————–

तु वो जालिम है जो दिल मे रेह्कर भी मेरा ना बन सका ‘गालिब’..
और दिल वो काफिर है जो मुझ मे रेह्कर भी तेरा हो गया..!

——————————————————–

Sources:
http://en.wikipedia.org/wiki/Mirza_Ghalib
http://www.ranjish.com/shayari/urdu-poets/mirza-ghalib
 

हे भलते अवघड असते! – संदीप खरे

He Bhalte Avghad Aste (Sandeep Khare)

Saying good bye to your loved ones is never easy. This poem by Mr. Sandeep Khare from the album ‘Ayushyavar Bolu Kahi’ makes me feel the pain..!

गाडी सुटलि, रुमाल हलले, क्षणात डोळे टचकन ओले
गाडी सुटलि, पडले चेहरे, क्षण साधाया हसरे झाले
गाडी सुटलि, हाता मधुनि हात कापरा तरी सुटेना
अंतरातली ओली माया तुटुदे म्हणतले तरी तुटेना
कारे इतका लळा लावूनि नंतर मग ही गाडी सुटते
डोळ्यांदेखत सरकत जाते आठवणींचा ठिपका होते
गाडी गेली, फलाटावरी निश्वसांचा कचरा झाला
गाडी गेली, डोळ्यामधल्या निर्धाराचा पारा फुटला..

हे भलते अवघड असते..
कुणी प्रचंड आवडणारे, ते दूर दूर जातांना
डोळ्यांच्या देखत आणि, नाहीसे लांब होतांना
डोळ्यातून अडवून पाणी हुंदका रोखून कंठी
तुम्ही केविलवाणे हसता
अन् तुम्हास नियती हस्ते
हे भलते अवघड असते

तरी असतो पकडायचा हातात रुमाल गुलाबी
वार्‍यावर फडकवतांना पायाची चालती गाडी
ती खिडकीतून बघणारी, अन् स्वता:मधे रमलेली
गजरा माळावा इतके
ती सहज अलविदा म्हणते
हे भलते अवघड असते..

तुम्ही म्हणता मानस आता, हा तोडायाचा सेतू
इतक्यात म्हणे ती माझ्या, कधी गावा येशील का तू
ती सहजच म्हणुनी जाते, मग सहजच हळवी होते
गजऱ्यातील दोन कळ्या अन
हलकेच ओंजळीत देते
हे भालते अवघड असते..

कळतेकी गेली वेळ, ना आता सुटणे गाठच
अपुल्याच मनातील स्वप्ने घेऊन मिटावी मूठ
ही मूठ उघडण्यापूर्वी, चल निघूया पाऊल म्हणते
पण पाऊल  निघण्यापूर्वी
गाडीच अचानक निघते
हे भालते अवघड असते..

परतीच्या वाटेवरती गुदमुरून जड पायांनी
ओठावर शिळ दिवाणी, बेफिकीर पण थरथरती
पण क्षण क्षण वाढत असते, अंतर हे तुमच्यामधले
मित्रांशी हसतानाही
हे दु:ख चरचरत असते
हे भलते अवघड असते…
हे भलते अवघड…….

– संदीप खरे

कोशिश करने वालों की कभी हार नहीं होती..!

Beautiful, highly inspirational poem!

लहरों से डर कर नौका पार नहीं होती,
कोशिश करने वालों की कभी हार नहीं होती.

नन्हीं चींटी जब दाना लेकर चलती है,
चढ़ती दीवारों पर, सौ बार फिसलती है.
मन का विश्वास रगों में साहस भरता है,
चढ़कर गिरना, गिरकर चढ़ना न अखरता है.
आख़िर उसकी मेहनत बेकार नहीं होती,
कोशिश करने वालों की कभी हार नहीं होती.

डुबकियां सिंधु में गोताखोर लगाता है,
जा जा कर खाली हाथ लौटकर आता है.
मिलते नहीं सहज ही मोती गहरे पानी में,
बढ़ता दुगना उत्साह इसी हैरानी में.
मुट्ठी उसकी खाली हर बार नहीं होती,
कोशिश करने वालों की कभी हार नहीं होती.

असफलता एक चुनौती है, इसे स्वीकार करो,
क्या कमी रह गई, देखो और सुधार करो.
जब तक न सफल हो, नींद चैन को त्यागो तुम,
संघर्श का मैदान छोड़ कर मत भागो तुम.
कुछ किये बिना ही जय जय कार नहीं होती,
कोशिश करने वालों की कभी हार नहीं होती..!

– हरिवंश राय बच्चन